Begroting unaniem aangenomen

Op 30 oktober 2018 is de begroting unaniem aangenomen door de gemeenteraad en kunnen we wethouders aan de slag! Thomas Tuerlings mocht de dag openen met zijn bijdrage namens GroenLinks Helmond. Heb je vragen of opmerkingen? Laat het ons weten op info@groenlinkshelmond.nl. We horen graag van je!

Voorzitter,
Ik woon nu ruim 16 jaar in Helmond. Mensen van buiten Helmond vragen wel eens waarom ik in Helmond woon en of ik Helmond dan kan beschrijven. Vaak gaat die vraag gepaard met veel verbazing en termen die ik hier niet noem om die verbazing kracht bij te zetten. Wat ik de laatste tijd gemerkt heb, is de enorme veerkracht van Helmond. Dat viel me bijvoorbeeld op bij het Speelhuis en de Cacaofabriek. De ene brandde letterlijk af, de ander lag figuurlijk in puin, maar nu zijn ze beide uit de as herrezen. De echte Helmondse cultuur maken we samen, jong, oud, theoretisch, pragmatisch en vaardig, van verschillende culturen en achtergronden. Iedereen verdient een kans om talent en creativiteit te ontdekken en ontwikkelen. Kunst en cultuur draagt bij aan welzijn en gezondheid. Zo maken we samen onze stad nog mooier.

We staan wereldwijd op de kaart met de Automotive campus en Vlisco stoffen en een groeiende Foodtech Campus, behalve in Helmond zelf. Is dat een stukje bescheidenheid of past ons meer trots? De stad barst van de particuliere initiatieven, op allerlei vlakken. Ook aan evenementen valt hier een hoop te beleven, en dat zien we nu bovendien extra gestimuleerd in de begroting. Ik weet niet hoe het bij u zit voorzitter, maar ik krijg het niet allemaal in mijn agenda gepland hoor…

Voorzitter

Het gaat op veel vlakken goed, maar als ik om me heen kijk, en daarin ben ik niet de enige, zie ik nog steeds veel shit in de wereld. Niet alleen aan de andere kant van de wereld, ook dichtbij, in ons eigen Helmond. Misschien zelfs wel hier in de zaal. Het ergste is dat we alleen het topje van de ijsberg zien. De meeste shit is van buiten niet zichtbaar. Vechtscheidingen, eenzaamheid, dementie, armoede, ernstig verwarde personen of zij die op het randje daarvan zitten. Heftige tot zelfs schrijnende verhalen, verdriet, sociale stigmatisering, het komt zoveel meer voor dan we denken…

Voorbeelden van problemen die actueler zijn dan ooit. Het zijn boemerang problemen waar je vroeg of laat mee zult moeten dealen, niet aan de voorkant dan wel aan de achterkant. Je kunt ze niet wegbezuinigen, zoals de Rijksoverheid heeft geprobeerd. Daarvan zien we nu de gevolgen terug in bijvoorbeeld een stijging van verwarde personen op straat. Deze personen eindigen meestal bij de politie, maar hebben eigenlijk vooral geestelijke hulp nodig. De wethouder is ongetwijfeld bekend met de aanbevelingen van Onno Hoes op dit gebied. Kan zij de komende tijd samen met de burgemeester en betrokken partners als het Zorg- en Veiligheidshuis tot een integrale aanpak hiervan komen? Liefst ook nog met een koppeling naar het onderwijs en jeugdzorg?

Vechtscheidingen, ik noemde het al even. Zo heb ik bij vrienden gezien, kunnen funest zijn voor kinderen en natuurlijk ook voor ouders. Gelukkig hebben we in Helmond een Scheidingsloket, maar niet iedereen in scheiding weet de weg hiernaartoe te vinden, terwijl dit veel leed zou kunnen voorkomen. Zou de gemeente hier misschien een rol in kunnen spelen?

De problemen die ik eerder noemde staan helaas vaak niet op zichzelf. Het merendeel van de gevallen is een complexe combinatie van problemen. Men komt in een vechtscheiding, raakt baan kwijt, kan huis niet meer betalen of wordt daar door de partner uit gegooid wat weer resulteert in psychische problemen… Hoe denkt de wethouder over een calamiteitenfonds/lening? Voor gevallen met acute problemen, waarbij een solide fundament de enige behoefte is om de voeten weer op het droge te krijgen en ter voorkoming van verdere escalatie?

Voorzitter

Ik zoom wat uit. Enkele jaren geleden alweer schreef ik de column Helmond, Wonen in het Groen, voor de weblog van Helmond. Groen bedoelde ik niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk. Voor veel mensen is groen beeldspraak voor positief. Bij Lingo wordt altijd Groeennnn geroepen. Groene cijfers in begrotingen en balansen zien we het liefst en je hoort ook nooit iemand vloeken als diegene door groen rijdt…

Wonen in het groen is dus een metafoor voor een fijne woonervaring, maar staat ook voor groene cijfers met betrekking tot wonen. We willen allemaal wonen in een veilige, sociale, schone, gezonde en groene straat, buurt, wijk of stad… Dit kan alleen als we wonen integraal benaderen. Dit is lastig, maar gebeurt gelukkig steeds meer. We zijn er echter nog niet.

Met de steeds snellere digitalisering is er een wildgroei ontstaan aan apps en meldpunten om overlast te melden. Er zijn er zoveel dat je als inwoner meer overlast ervaart van het zoeken en melden dan van de overlast zelf en laten we niet doorschieten naar een meldpunt voor meldpunten… Een integrale verbinding tussen de apps voor veiligheid en service van de gemeente wordt steeds wenselijker.

Over overlast gesproken. Ook zo'n punt dat om integrale aanpak vraagt. Het is zeker niet zo dat chillende jeugd altijd overlast veroorzaakt, maar soms wordt het wel zo ervaren. Jeugd wil buiten zijn, vooral in de zomer. Als je de ene chillplek weghaalt, wordt er een andere gezocht. Als op die nieuwe plek dan toevallig alleen maar een bankje staat en op de vorige plek een sportveldje lag, ziet die zittend chillende jeugd er al snel anders uit dan sportief chillende jeugd. Als dit bij het inplannen van de ruimtelijke omgeving integraal meegenomen wordt, scheelt dat een hoop overlast achteraf.

Wonen in straten en wijken zonder overlast is natuurlijk fijner dan op plekken met overlast. Maar wat als je helemaal geen woning kunt vinden? Een groeiend probleem, vooral in studentensteden, maar ook in Helmond. Iets dat regionaal besproken wordt, maar waar een beetje verkrampt mee wordt omgegaan. Als ik eerlijk ben, vind ik het echt niet van deze tijd dat wachtlijsten voor woningen twee tot vijf jaar of langer zijn. Mensen klagen over voorrangs- en urgentieregels, maar dat is ook alleen maar resultaat van bizarre wachttijden. Als je weet dat je binnen een maand of twee toch wel aan de beurt bent, is het makkelijker te verkroppen dat iemand voorrang krijgt dan wanneer je al vijf jaar zit te wachten. Wat ook makkelijker wordt zonder onmogelijke wachttijden is het voeren van een goed spreidingsbeleid.

Brainport is economisch gezien een van de sterkste regio's van Nederland en de werkgelegenheid groeit hier harder dan in de wijde omgeving. Als het dan ook nog mogelijk wordt om hier in de regio binnen fatsoenlijke tijd een woning te vinden waarbij je niet alleen als goedbetaalde expat maar ook als starter of student aan het eind van de maand gewoon groene cijfers overhoudt op je rekening… Ja, dan spreken we over wonen in het groen.

Fijn wonen vereist ook een schone stad. Waar bedrijven die letterlijke of figuurlijke shit verwerken, hun omwonenden niet continu in de stank laten zitten en waar chemische shit niet bij mensen door de achtertuin gaat… Waar zo min mogelijk afval wordt geproduceerd en bedrijven geen rechtszaak of schadeclaim indienen tegen de gemeente, omdat er te weinig afval was. Kom op zeg.

Voorzitter, minder afval wil niet per se zeggen minder gebruiken. Slimmer dingen weggooien draagt hier ook aan bij. We stimuleren afval scheiden bij de inwoners thuis wel, maar het heeft geen zin als onze kinderen op school leren dat alles in dezelfde bak mag. Goed voorbeeld doet volgen, dat begint op school, bij maatschappelijke organisaties en bij de gemeente zelf. MOTIE.

Het heeft ook geen zin als je de inwoners vraagt om hele bergen afval thuis te bewaren, tot het opgehaald wordt. Vooral afval met veel volume, zoals plastic en grote dozen zijn een stoorzender. Ziet de gemeente hier oplossingen voor? Anders heb ik straks nog wel een suggestie.

Naast schoon zie ik het liefst een gezonde stad. Een stad waar volop gesport wordt en veel buiten geleefd kan worden. Wetenschappers ontdekken steeds meer de positieve effecten van bewegen en buiten zijn op onze gezondheid. Laten we dan ook gebruik maken van die positieve effecten! Kijk bijvoorbeeld naar de aanpak van Driessen HRM. MOTIE

Met een goed zwembad en multifunctioneel sportpark op de Braak is hiervoor een grote stap gezet. Laten we kijken hoe multifunctioneel dit complete park kan worden en of er binnen het budget nog ruimte is om andere sporten te kunnen huisvesten, zodat we in ieder geval geen verenigingen wegjagen uit Helmond. Want ook die dragen bij aan een gezonde en sociale stad.

Een punt van zorg zijn wel de kunstgrasvelden waarop we sporten. Hoewel het RIVM zegt dat het prima bespeelbaar is en er voorzorgsmaatregelen genomen worden om het milieu te beschermen, is het goed om alert te blijven en de zorgen in de stad serieus te nemen. Het kan wel prima bespeelbaar zijn, maar ergens voelt het toch verkeerd. Kan de wethouder de raad en de inwoners van de stad hier een keer over bijpraten? Wellicht samen met experts van het RIVM, de GGD en de voetbalclubs zelf?

Tot slot natuurlijk groen wonen. Er staat een gigant van een opgave voor de deur in de vorm van de energietransitie. We hebben gehoord dat de wethouder hier op korte termijn meer over gaat vertellen, dat moedigen we graag aan. Maar wel is het goed om mee te geven dat door een integrale aanpak echt veel winst geboekt kan worden. Krijgt een wijk een grote opknapbeurt? Neem dan ook meteen de verduurzaming erbij, binnen redelijke marges natuurlijk. Dat zo'n investering zich terugverdient is zeker, dus zonde om die kans te laten liggen.

En wat als het niet een wijk is, maar een stuk natuur dat een opknapbeurt krijgt? Zoals de Brouwhuise Heide? In het coalitieakkoord staat dat hier een fietspad komt, maar dit is niet specifiek in de begroting verwerkt. Als we gezondheid en vitaliteit willen stimuleren, is dat wel handig. Hoe ziet de wethouder dit?

Voorzitter

Wonen in een veilige, sociale, schone, gezonde en groene stad is heel leuk, maar hoe kom ik bij mijn huis of werk? Vier stations in Helmond is top en als ik 's ochtens met de trein wil maar er niet bij pas, omdat die iedere keer weer stampvol zit, blijkt hoe goed onze stations gebruikt worden. Maar met stations alleen kom je niet ver. Ik weet dat het busvervoer een zaak van de provincie is, maar voor een stad als Helmond komen we er wel heel bekaaid af. Als mensen klagen dat ze vaker een collectebus dan een stadsbus zien en die collectebus dan ook nog goedkoper is… Wanneer je na 8 uur 's avonds niet meer met de bus kunt en na twaalven zelfs de taxi geen redding meer biedt… Dan klopt er misschien iets niet. Wij zullen de geplande evaluatie van BRAVO Flex dan ook met een scherp oog lezen.

Voorzitter

Dit alles kan niet zonder een open stad. Heb je hem weer met zijn beeldspraak denken mensen nu. Een open stad kan op veel manieren geïnterpreteerd worden, maar laat ik het hier interpreteren als een stad waar de overheid begrijpelijk en goed communiceert met de inwoners. Als mensen vragen hebben over bijvoorbeeld subsidies, belastingen, vage regeltjes etc. Op school leer je vaak dat als je iets helder aan een ander uit kunt leggen, je het zelf ook goed begrijpt. Als ik dan de communicatie van de overheid af en toe lees… Misschien had Eric Wiebes dat eerst aan moeten pakken bij de belastingdienst. MOTIE

Een open stad is niet alleen een stad waar informatie naar inwoners helder gedeeld wordt, maar waar ook goed geluisterd wordt. Luisteren in een wereld vol nepnieuws en geschreeuw is niet makkelijk en met de komst van supersnel internet, wordt het er ook echt niet makkelijker op. Toch is het écht, en ik kan het niet genoeg benadrukken voorzitter, van het grootste belang dat we blijven luisteren. Naar signalen van buiten en zeker ook van binnen de gemeente.

We vragen als ambitieuze raad ontzettend veel van onze medewerkers. Vooral op een dag als deze, waarop de meeste fracties met meerdere moties komen, ja ook wij maken ons daar schuldig aan, groeit de berg werk voor de gemeentelijke organisatie. Laten we signalen van onze medewerkers dan ook zeker serieus blijven nemen en ze de kans geven die zorgen te blijven uiten. Een organisatie ontwikkelen kun je al niet je uppie, maar een stad van bijna 100.000 inwoners? Dat vraagt pas echt om samenwerken. En laat dát nou de kracht van Helmond zijn.